1 DAG TOURS
MEER DAG TOURS
VLAANDEREN
BRUGGE
BRUGGE
Het dagprogramma Brugge situeert zich eerder in het onbekende gedeelte namelijk in en rond Sint Anna wijk.
NORMANDIE
NORMANDIE
Normandië en zijn rijke geschiedenis ! zowel culinair als geografisch. Geniet van Normandië aan het Kanaal.
CORSICA
CORSICA
De oude Grieken noemden Corsica Kallisté, het schoonste. Het eiland bevat het beste van alle mediterraanse werelden.
SOMME
SOMME
Salgvelden aan de Somme, Amiens, Arras en Boulogne-sur-Mer. Spectaculaire sites en echte verhalen.
WATERLOO
WATERLOO
Dit is een dag volledig in de ban van “De laatste Slag van Napoleon WATERLOO”
LOTHARINGEN
LOTHARINGEN
Frans-Lotharingen bestaat uit het oude Hertogdom Lotharingen, hertogdom Bar en de bisdommen; Metz, Toul & Verdun.
DRONE
DRONE
k ben houder van het certificaat Drone piloot. Dit is een absolute meerwaarde als reissouvenir !
SOCIAL MEDIA
Goedemorgen beste FB-vrienden voor veel mensen een onbekend geschiedkundig verhaal moord en brand voor ons Vaderland op 20 april 1792 verklaren de Franse woelgeesten de oorlog aan Oostenrijk. Terwijl ze niet eens een fatsoenlijk leger bezitten om slag te leveren. Ondertussen verspillen Pruisen en Oostenrijk hun tijd met de belegering van enkele grenssteden. De Fransen hebben in Rijsel een leger van ongeveer 20.000 manschappen in stand-by. Daartoe behoren een afdeling Brabantse jagers en andere uitgeweken Belgen, landverraders die straks tot hun eigenschande de weg naar hun vaderland willen tonen aan de vijand.
Daar heeft hun haat tegenover het Oostenrijkse bestuur natuurlijk alles mee te maken. Rond 17 juni 1792 kiezen de Fransen Menen als nieuw hoofdkwartier, geleid door patriot Poulouche, de Menenaar Pieter Osten. Ik vertel er nog bij dat we aan Oostenrijkse zijde vanaf 18 april onder het bestuur staan van aartshertog Karel van Lorreinen, die zijn voorgangster, de bij de bevolking gehate Maria-Christine, vervangt.
De Oostenrijkse krijgsbenden naderen de Fransen, waardoor die op 29 juni Menen weer moeten opgeven. Ook Toerkonje en Robaais gaan verloren. Op 29 september staan de Oostenrijkers met 18.000 manschappen voor Rijsel, dat een week aan een stuk met kanonballen beschoten wordt. De inwoners van Poperinge, Reningelst en omgeving klimmen op de Kemmelberg om de gloeiende projectielen te zien vliegen, een show die vooral in de avond zichtbaar is.
De binnenstad van Rijsel brandt op diverse plaatsen, maar daar lijken de sansculotten zich niet veel van aan te trekken. De eenvoudige soldaten, een mix van Parijse ambachtslieden, handelaars en winkeliers, dansenrond de neergeplofte ballen die ze met bloemen versieren. De verdedigers van Rijsel dragen niet eens kniebroeken zoals de gebruikelijke soldaten, maar
een gewone werkmansbroek met daarboven een jas. Van overgave is er geen sprake. Hun revolutionaire leiders hebben gezorgd voor hoge galgen en bedreigen iedereen die er zelfs maar aan denkt om met de Oostenrijkers te onderhandelen.
De Franse generaal Dumouriez heeft in het noorden van Frankrijk een leger van 80.000 geoefende soldaten bijeengebracht en hij slaagt erin om Rijsel te ontzetten. Zijn leger dringt binnen op Belgisch grondgebied. Dumouriez profiteert ten volle van de besluiteloosheid van de Oostenrijkers en de Pruisen om de ene na de andere grensstad in te nemen. Op 6november 1792 verslaat hij hen tijdens een veldslag in Jemappes.
België zal nu wel klaar moeten staan om zijn Franse 'vrienden' te ontvangen. De Fransen zien zich warempel als onze bevrijders, maar zelf hebben ze maar één doel. Om bij ons geld en rijkdom te vinden en aan te slaan. Terwijl Dumouriez de Belgen paait met schone woorden, schrijft hij aan minister Pache dat hij hoopt voldoende geld te vinden in de Nederlanden.
Goedschiks, kwaadschiks, en dat we wel verplicht zullen zijn om het Franse papieren geld te accepteren. Waardeloze valuta die onze contreien opzadelen met een devaluatie van maar liefst 70%. Om zich een schijn van wettelijkheid toe te meten, proberen de Fransen ons congres ertoe te verleiden om via een stemming de aanhechting met Frankrijk te doen uitroepen.
De steden komen stilaan tot het besef dat ze in de zak gezet zijn door de beloften van Dumouriez. De omwenteling gaat gepaard met gevangennemingen, confiscaties, gedwongen verkopen en deze devaluatie die de levensstandaard angstwekkend laat zakken. Terwijl het klachten regent tegenover de nationale conventie, oefent Danton zware druk uit om het Belgenland met Frankrijk te verenigen, zodat zijn eigen wetten hier hun toegang zullen kunnenvinden.
Fijne dag verder
groetjes
Johan.
0 ReactiesComment on Facebook
Zaterdag 18 april na Cambrai East Militairy Cemetery zijn we verder gereden naar het Louverval Memorial: een mooi maar minder bekend ‘Memorial to the Missing’ met aanpalende begraafplaats, dat de Britse vermisten bij Cambrai herdenkt. Het kasteel van Louverval werd in de vroege ochtend van 2 april 1917 veroverd door het 56e Australische Infanteriebataljon. Het gehucht bleef in handen van de geallieerden totdat de 51e (Highland) Divisie er op 21 maart 1918 tijdens de grote Duitse opmars uit werd verdreven; in september van datzelfde jaar werd het heroverd. Delen van de rijen B en C van de militaire begraafplaats werden aangelegd tussen april en december 1917. In 1927 werden graven overgebracht vanuit de volgende begraafplaatsen: -
LOUVERVAL CHATEAU CEMETERY, gelegen in een weide nabij de zuidelijke hoek van het kasteelterrein. De begraafplaats werd in maart 1918 aangelegd door Duitse troepen en in september en oktober 1918 gebruikt door de Britten. Na de wapenstilstand werden er nog negen Britse graven overgebracht. De begraafplaats bevatte de graven van 78 soldaten, matrozen en mariniers uit het Verenigd Koninkrijk, één Australische soldaat en één Nieuw-Zeelander, en 23 Duitse soldaten. De LOUVERVAL GERMAN CEMETERY lag aan de oostelijke hoek van het kasteelterrein; hier lagen 138 Duitse soldaten en zeven niet-geïdentificeerde Highlanders begraven. De begraafplaats telt nu 124 graven uit de Eerste Wereldoorlog. Geïdentificeerde slachtoffers: Verenigd Koninkrijk 112, Australië 4, Nieuw-Zeeland 2. Totaal 118.
Niet-geïdentificeerde slachtoffers: Verenigd Koninkrijk 6. Op een terras aan één uiteinde van de begraafplaats staat het CAMBRAI MEMORIAL, dat meer dan 7.000 militairen uit het Verenigd Koninkrijk en Zuid-Afrika herdenkt die in november en december 1917 sneuvelden tijdens de Slag om Cambrai en van wie de graven onbekend zijn.
Met dank aan War-and-Remembrance, Koen onze chauffeur, en vooral aan Gil Bossuyt die mij een gedetailleerd inzicht gaf in de geschiedenis van de Hindenburglinie. Bravo aan allemaal.
0 ReactiesComment on Facebook
Na het Canadese memorial op deze heuvel rijden we verder naar 'Cambrai East Military Cemetery': een indrukwekkende Duits-Brits-Franse begraafplaats met bijzondere ornamenten... en ook enkele Russische en Roemeense graven. We ronden ons verhaal af bij het Louverval Memorial: een mooi maar minder bekend ‘Memorial to the Missing’ met aanpalende begraafplaats, dat de Britse vermisten bij Cambrai herdenkt; Cambrai werd op 26 augustus 1914 door Duitse troepen bezet en bleef tot 9 oktober 1918 in Duitse handen. De Slag om Cambrai van 1917 (20 november tot 3 december) zorgde ervoor dat de geallieerde linie nog steeds acht kilometer van de stad verwijderd was aan de zuidwestkant, en het Duitse offensief van maart 1918 dreef deze ver naar het westen, maar de Slag om Cambrai van 1918, de laatste van de Slag om de Hindenburglinie, leverde de stad uit aan de troepen van het Gemenebest, hoewel deze zeer zwaar beschadigd was en het centrale plein twee dagen na de strijd nog steeds in brand stond
De militaire begraafplaats Cambrai East werd tijdens de Duitse bezetting aangelegd en met de grootste zorg ingericht, met monumenten voor de Franse, Commonwealth- en Duitse gesneuvelden. Op 11 augustus 1918 droeg de Beierse commandant, zoals vermeld in de begraafplaatsregisters, het beheer en onderhoud van de begraafplaats over aan de stad.
De graven zijn inmiddels hergroepeerd. De Commonwealth-percelen zijn genummerd van I tot VI, in de zuidoostelijke hoek, en perceel VII, nabij de noordzijde, links van de ingang. De percelen I tot en met IV zijn aangelegd door troepen van het Gemenebest na de verovering van Cambrai. De percelen V en VI bevatten 69 graven die zijn overgebracht vanaf de slagvelden ten oosten en ten zuiden van de stad, en perceel VII bevat de graven van gevangenen van het Gemenebest.
De begraafplaats bevat nu 501 graven en gedenktekens van het Gemenebest uit de Eerste Wereldoorlog. 28 van de graven zijn niet geïdentificeerd, maar er zijn speciale gedenktekens opgericht voor zeven soldaten waarvan bekend is dat ze daar begraven liggen. Een ander speciaal gedenkteken herdenkt een soldaat die door de Duitsers begraven is op de CAUROIR COMMUNAL CEMETERY, wiens graf niet gevonden kon worden.
Er liggen 10.685 Duitse soldaten, 192 Russische soldaten krijgsgevangenen, zes Roemeense krijgsgevangen, 456 Engelsen, 14 Canadezen, 3 Nieuw-Zeelanders.
0 ReactiesComment on Facebook
Na een stop bij het 'Monument des Nations' gaan we richting Flesquières Hill Cemetery en bezoeken we de graven van enkele bemanningsleden van ‘Deborah’... een tank die letterlijk weer aan de oppervlakte kwam na bijna 80 jaar...Deborah staat nu in haar eigen museum... een echte must voor iedereen met een hart voor (oorlogs-) geschiedenis en techniek! Bourlon Wood was een dominante positie in het slagveld bij Cambrai. Bij het Canadese memorial op deze heuvel vertellen we het verhaal van de ‘Bantam Battalions’ die hier slag leverden.
0 ReactiesComment on Facebook
Na de lunch en de babbel met de lokale mensen over de Slag bij Cambrai rijden we in het spoor van de tanks, doorheen de ‘Grand Ravine’ : was een cruciale natuurlijke hindernis tijdens de Slag bij Cambrai (20 november – 7 december 1917), de eerste grootschalige tankslag in de geschiedenis, gelegen tussen Havrincourt en Ribécourt in Noord-Frankrijk. De Britse tankaanval bij Cambrai was de eerste grote tankslag in de Eerste Wereldoorlog. We staan midden in de velden en zien de tanks denkbeeldig aan ons voorbijtrekken, richting Flesquières een verhaal doorspekt met aangrijpende anekdotes van tankbemanningen aan Britse kant, maar ook enkele Duitse getuigenissen, gebracht door onze specialist Gids Gil Bossuyt.
0 ReactiesComment on Facebook
WIE ZIJN WE ?
Even mezelf voorstellen: mijn naam is Johan Bossuyt en ik ben reisleider bij Guided Battlefield Tours.
ik ben gecertificeerd reisleider – gids Europa, erkend door FBAA en Toerisme Vlaanderen voor volgende regio’s Normandië- De Somme- Val d’Oise- Lotharingen & Corsica. Eveneens door mijn ervaring zijn volgende bestemmingen uitvoerig bestudeerd en behoren tot mijn werkdomein zoals Alpes-Haute-Provence, Langeudoc, Roussillon, Luberon, Praag, en de Gironde.
Mijn specialisaties zijn vooral de talrijke slagvelden in Europa, waaronder de Frans Pruisische oorlogen en de napoleontische veldtochten met eindpunt Waterloo.
Ook de kruistochten – de Tempeliers in Europa WO I -WO II werden door mij uitvoerig bestudeerd en uitgewerkt en kunnen als excursie aangeboden worden.
Excursies met als thema WO I situeren zich in en rond de westhoek – de Somme-Lotharingen met de Chemin des Dames -Verdun – Argonne en de Maginotlinie.
Excursies met als thema WO II gaan van het Ardennenoffensief tot de landing op de stranden van Normandië.
We staan garant voor een persoonlijke begeleiding en een gepassioneerde reconstructie van de geschiedenis. De historische gebeurtenissen worden in woord en beeld tot leven gebracht.