Guided battlefield tours belgium

10 hours ago

Goedemorgen beste Fb-vrienden, vandaag geen zondag, maar vrijdag. Toch even een weetje delen: de eerste vrije zondag viel op 3 juli 321. 3 juli is de 184ste dag van het jaar (185ste dag in een schrikkeljaar) in de gregoriaanse kalender. Hierna volgen nog 181 dagen tot het einde van het jaar. In bepaalde stromingen van het christendom is de sabbat de religieuze rustdag naar het voorbeeld van de sjabbat (Hebreeuws: שַׁבָּת, šabbāth, "dag van rust", "dag van ophouden") in het jodendom, een verplicht gebruik dat wordt beschreven in de Tien geboden (Exodus 20:8-11). De sjabbat werd als heilig beschouwd, een verwijzing naar het verhaal over de schepping: "God zegende de zevende dag en heiligde die, want op die dag rustte Hij van heel zijn scheppingswerk" (Genesis 2:2-3).
In het jodendom was de sjabbat de tijdsperiode vanaf vrijdagavond zonsondergang tot zaterdagavond zonsondergang. In het vroegchristelijk jodendom bleef dit enige tijd gehandhaafd en uit Handelingen 20:7 blijkt dat de bijeenkomsten in het vroege christendom plaatsvonden op zaterdagavond, de 'eerste dag': "tot midden in de nacht". De consensus is dat deze verschuiving naar de eerste dag van de week, zondag voor de heidenen, gebeurde omdat Jezus op een zondag was opgestaan uit de doden en de uitstorting van de Heilige Geest op Pinksteren ook op een zondag plaatsvond.
Vanaf 321 n. Chr. was de zondag als rustdag verplicht door een edict van keizer Constantijn de Grote, waardoor de meeste christenen alleen de zondagsheiliging handhaafden en niet meer de sabbat op zaterdag. Kerkvader Eusebius, die rond 314 n. Chr. bisschop van Caesarea werd, zei dat voor christenen "de sabbat is overgeheveld naar de zondag".
De zaterdag als sabbat
Sommige christenen, voornamelijk de zevendedagsadventisten en de zevende-dag-baptisten, maar ook de zogeheten messiasbelijders en een toenemend aantal andere vrije evangelische gemeenten, houden, net als de joden, de zaterdag als de sabbat. De sabbat in de Ethiopisch-Orthodoxe Tewahedo Kerk strekt zich uit tot zowel de zaterdag als de zondag.
Christenen die nog steeds sabbat houden, baseren zich hiervoor op bepaalde teksten in het Nieuwe Testament:
Volgens Marcus 2:28 en Matteüs 12:8 zei Jezus: "Dus is de Mensenzoon ook heer over de sabbat". Dit zou volgens hen een indicatie zijn dat het houden van de sabbat essentieel is voor het volgen van Jezus Christus. Met andere woorden, omdat hij op de zevende dag sabbat hield, is dit de ware 'dag van de Heer' volgens de zevendedagsadventisten.
Verder zien zij een aanwijzing in Jezus' voorspelling dat Jeruzalem zou worden verwoest: "Bid dat jullie niet in de winter zullen moeten vluchten en ook niet op sabbat" (Matteüs 24:20). Zevendedagsadventisten geloven dat dit inhoudt dat Jezus verwacht dat de sabbat ook na zijn dood zou worden gehouden.
Lucas 23:56 zegt over de dag nadat het lichaam van Jezus werd gebalsemd: "Op sabbat namen ze de voorgeschreven rust in acht."
Ook Hebreeën 4:9 wordt als argument aangevoerd: "Er wacht het volk van God dus nog steeds een sabbatsrust". Dit wordt zo begrepen dat de joodse sjabbat ook voor christenen de heilige dag zou blijven. Het houden van de sabbat wordt gezien als een blijvende plicht, zoals in het vierde gebod wordt voorgeschreven.
De zondag als rustdag
De invoering van de zondag als rustdag binnen het Romeinse Rijk vond plaats op basis van een edict in 321 n. Chr. van de Romeinse keizer Constantijn de Grote. Hierdoor kreeg de zondag meer de functie van maatschappelijke rustdag, zoals de sjabbat uit het jodendom.
Hoewel de sabbatdag nog altijd een belangrijke rol speelt in de christelijke week, wordt het woord sabbat nagenoeg niet meer gebruikt, eigenlijk alleen nog in Bijbelcitaten en onder christelijke sabbatvierders. In plaats daarvan spreekt men over de zondag, zondagsdiensten, zondagsrust, enzovoort. In een aantal talen met hun namen voor de week is de naam voor zaterdag nog herkenbaar als afgeleide van sabbat of sjabbat.
Fijne, zonnige dag verder.
Groetjes
Johan. ... Bekijk meerZie minder

Guided battlefield tours belgium

4 days ago

Goedemorgen, beste FB-vrienden. Op 30 juni 1559 organiseerde koning Hendrik II van Frankrijk een groot riddertoernooi in Parijs ter viering van de Vrede van Cateau-Cambrésis en het huwelijk van zijn dochter met koning Philips van Spanje. Met het verdrag van Cateau-Cambirésis kwam er een einde aan de decennialange oorlogen tussen Frankrijk en de Habsburgers om de macht in Italië.
De koning nam zelf deel aan het steekspel. Na enkele succesvolle rondes streed hij tegen Gabriel de Montgomery, de kapitein van de koninklijke lijfwachten. Toen beide mannen elkaar raakten, versplinterde Montgomery’s lans. Een grote houtsplinter drong in het linkeroog van Hendrik, die de wedstrijd met open vizier speelde.
Ondanks de inspanningen van de beste artsen, onder wie de beroemde anatoom Andreas Vesalius, verslechterde de toestand van de koning snel. Hij overleed tien dagen later, op 10 juli 1559. De zoons die hem opvolgden waren geen kundige bestuurders en dat leidde tot de Hugenotenoorlogen. Het incident betekende ook het einde van steekspelen als koninklijk vermaak in Frankrijk.
Fijne dag verder.
Groetjes, Johan. ... Bekijk meerZie minder

Guided battlefield tours belgium

1 week ago

Goedemorgen, beste FB-vrienden, een weetje delen over een wereld zonder Amerika. De Duitse koopman en geograaf Martin Behaim liet in de periode 1490-1492 een wereldbol maken, de oudste die bewaard is gebleven. Op de wereldbol ontbreken de Amerika’s en Australië. Columbus zou pas in maart 1493 in Spanje terugkeren van zijn reis naar de Nieuwe Wereld en Australië zou pas in 1606 door een Europeaan worden aangedaan. Tussen Europa en Azië ligt op de wereldbol een lege oceaan. Ook is Japan zuidelijker en groter weergegeven dan in het echt. Maar ondanks deze gebreken is de wereldbol verder behoorlijk accuraat.
De naam Erdapfel heeft overigens niks met een aardappel te maken. Waarschijnlijk is de naam gerelateerd aan de naam voor een van de attributen van de Heilige Roomse Keizer: een wereldbol met een kruis erop, de Rijksappel. De globe van Behalm is tegenwoordig in het Germanisches Nationalmuseum in Neurenberg te bewonderen.
Fijne dag verder
Groetjes
Johan. ... Bekijk meerZie minder

Guided battlefield tours belgium

2 weeks ago

Goedemorgen beste FB-vrienden, bij War-and-Remembrance naar een lezing geweest over het Belgische leger op 28 mei 1940.
28 mei 1940. Het Belgische leger is verslagen. 225.000 Belgische militairen worden als krijgsgevangenen weggevoerd naar Duitsland. Daar wacht hen een harde realiteit: dwangarbeid in de landbouw en industrie, confrontaties met het nazisme, en een dagelijks leven vol ontberingen in de kampen. Sommigen wagen gedurfde ontsnappingspogingen, anderen zien het Derde Rijk langzaam instorten terwijl de oorlog voortwoedt. In Ontwapend brengt auteur Karel Strobbe deze aangrijpende geschiedenis tot leven aan de hand van persoonlijke brieven en dagboeken. Tijdens deze lezing ontdekken we:• Hoe de gevangenneming en wegvoering naar Duitsland verliepen• Hoe het écht was om krijgsgevangene te zijn• Het verhaal van krijgsgevangenen uit jouw stad of dorp• Waarom Vlaamse krijgsgevangenen eerder mochten terugkeren naar huis dan Waalse.
In de vroege ochtend van 28 mei 1940 legde het Belgische leger de wapens neer, na een militaire terugtocht van achttien dagen. De nacht voordien had koning Leopold III de onvoorwaardelijke overgave laten bekrachtigen. De militaire strijd was beslecht en er wachtte het land een lange bezetting.
Van de 616.000 Belgische militairen die tegen het uitbreken van de oorlog op de been waren gebracht, waren er tijdens de Achttiendaagse Veldtocht minstens 6700 gesneuveld. Ongeveer 95.000 van hen bevonden zich in de versterkings- en opleidingscentra en waren gevlucht naar Frankrijk. Sommigen hadden zelfs de oversteek van het Kanaal gewaagd. Het gros van de strijdmacht, de koning inbegrepen, werd bij de capitulatie echter krijgsgevangen gemaakt.
De plotse toevloed van honderdduizenden Belgische en geallieerde krijgsgevangenen zorgde aan Duitse zijde voor onverwachte logistieke problemen. Een groot aantal Belgische gevangenen werd meteen na de capitulatie of na enkele dagen gevangenschap dan ook vrijgelaten. Sommigen kregen het felbegeerde Entlassungsschein, het Duitse document dat hen formeel op vrije voeten stelde. Anderen onttrokken zich aan de krijgsgevangenschap door er met oogluikende toestemming van de Duitsers gewoon vandoor te gaan en de tocht naar huis aan te vatten.
Zo’n 225.000 Belgische militairen zouden wél in krijgsgevangenschap belanden. Een minderheid bestond uit beroepsmilitairen, die de ‘risico’s van het vak’ wel hadden ingecalculeerd. Het gros van de gevangenen waren echter gewone burgers, die als reservist waren opgeroepen aan het begin van de mobilisatie. Samen vertrokken zij in grote konvooien naar kampen in het Reich, voor korte of langere tijd. Zij werden een speelbal van de Duitsers, die de meesten van hen vrijwel meteen zouden inzetten om hun eigen economische noden op te vangen, zowel in de industrie als in de landbouw.
Fijne dag verder
groetjes
Johan. ... Bekijk meerZie minder