guidedbattlefieldtours.org

TOURS 1 JOUR

TOURS PLUSIEURS JOURS

FLANDRES

FLANDRES

Conseils et explications historiques sur la Première Guerre mondiale en Flandre

BRUGES

BRUGES

Le programme de jour de Bruges se situe plutôt dans la partie inconnue, à savoir dans et autour de la région de Sint Anna

LA NORMANDIE

LA NORMANDIE

La Normandie et sa riche histoire à la fois culinaire et géographique. Profitez de la Normandie sur le canal

LA CORSE

LA CORSE

Les Grecs de l’Antiquité appelaient la Corse Kallisté, la plus belle. L’île contient le meilleur de tous les mondes méditerranéens

SOMME

SOMME

Champs de bataille sur la Somme, Amiens, Arras et Boulogne-sur-Mer; Déplacement de sites et histoires réelles

WATERLOO

WATERLOO

C’est une journée complètement dans l’ESPRIT de « La Dernière Bataille de Napoléon Waterloo »

LOTHARINGEN

LOTHARINGEN

La Lorraine française comprend l’ancien duché de Lorraine, le duché de Bar et les diocèses de Metz, Toul et Verdun

DRONE

DRONE

Je suis titulaire du certificat de pilote de drone. C’est une valeur ajoutée absolue comme souvenir de voyage!

SOCIAL MEDIA

Comments Box SVG iconsUsed for the like, share, comment, and reaction icons

Goedemorgen FB-vrienden, vandaag vieren we Internationale Vrouwendag. Eens uitleggen hoe het begon:
Op 8 maart 1908 vond in New York een grote staking van vrouwen plaats. Naar schatting 15.000 textielarbeidsters marcheerden die dag door de Lower East Side naar Union Square.
De staking was gericht tegen de slechte arbeidsomstandigheden in de textielindustrie en is onder meer beroemd geworden door de poëtisch verwoorde eis voor: "Brood en Rozen".
De staking was het begin van jaren van strijd in de New Yorkse textielindustrie voor gelijk loon, betere arbeidsomstandigheden en een einde aan seksuele intimidatie op de werkvloer.
In 1910 deed de Duitse socialiste Clara Zetkin (1857-1933) tijdens de Internationale Vrouwenconfentie, een conferentie voor socialistische vrouwen, in Kopenhagen het voorstel om 8 maart uit te roepen tot Internationale Vrouwendag.
Deze datum werd echter niet overal aangehouden. In Nederland werd de eerste Vrouwendag gevierd op 12 mei 1912.
De tweede Internationale Vrouwendag vond plaats op zondag 9 maart 1913 en in 1914 pas op 8 maart.
In 1917 brak op 8 maart opnieuw een staking uit vanwege de slechte arbeidsomstandigheden in de textielindustrie, nu in het Russische Sint-Petersburg. Mede als gevolg hiervan verkoos het Internationale Vrouwensecretariaat van de Communistische of Derde Internationale in 1921,
8 maart definitief tot datum van de Internationale Vrouwendag.
Gedurende de hele Koude Oorlog heeft deze viering in de landen van de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie in een verdacht daglicht gestaan door haar van oorsprong socialistische grondslag. In veel kapitalistische landen werd de dag dan ook niet algemeen gevierd of zelfs maar erkend.
Sinds in de jaren zestig de tweede feministische golf op gang kwam, wordt de Internationale Vrouwendag weer volop gevierd, meestal met demonstraties, bijeenkomsten en conferenties. Vrouwen uit alle landen, gezindten en politieke stromingen nemen deel.
In 1978 werd de Internationale Vrouwendag door de Verenigde Naties erkend. In nog maar een enkel westers land heerst weerstand tegen "de achtste maart".
In België wordt sinds 1972 de Nationale Vrouwendag georganiseerd op 11 november, met uitzondering van 2005, toen de viering plaatsvond op 16 oktober. Deze traditie gaat terug op de eerste V-dag die het toenmalige Vrouwen Overleg Comité op wapenstilstand organiseerde, omdat de Franse Simone de Beauvoir en Australische Germaine Greer die dag in Brussel konden komen spreken.
In 2003 diende senator Fatma Pehlivan (sp.a) een wetsvoorstel in om ook in België 8 maart aan te houden en officieel tot nationale feestdag te verklaren.
De behandeling van dit voorstel sleept al sinds 2004 voort.
Fijne dag verder, dames.
Groetjes
Johan
... Voir plusVoir moins

Goedemorgen FB-vrienden, vandaag vieren we Internationale Vrouwendag. Eens uitleggen hoe het begon:
Op 8 maart 1908 vond in New York een grote staking van vrouwen plaats. Naar schatting 15.000 textielarbeidsters marcheerden die dag door de Lower East Side naar Union Square. 
De staking was gericht tegen de slechte arbeidsomstandigheden in de textielindustrie en is onder meer beroemd geworden door de poëtisch verwoorde eis voor: Brood en Rozen.
De staking was het begin van jaren van strijd in de New Yorkse textielindustrie voor gelijk loon, betere arbeidsomstandigheden en een einde aan seksuele intimidatie op de werkvloer. 
In 1910 deed de Duitse socialiste Clara Zetkin (1857-1933) tijdens de Internationale Vrouwenconfentie, een conferentie voor socialistische vrouwen, in Kopenhagen het voorstel om 8 maart uit te roepen tot Internationale Vrouwendag. 
Deze datum werd echter niet overal aangehouden. In Nederland werd de eerste Vrouwendag gevierd op 12 mei 1912. 
De tweede Internationale Vrouwendag vond plaats op zondag 9 maart 1913 en in 1914 pas op 8 maart.
In 1917 brak op 8 maart opnieuw een staking uit vanwege de slechte arbeidsomstandigheden in de textielindustrie, nu in het Russische Sint-Petersburg. Mede als gevolg hiervan verkoos het Internationale Vrouwensecretariaat van de Communistische of Derde Internationale in 1921, 
8 maart definitief tot datum van de Internationale Vrouwendag.
Gedurende de hele Koude Oorlog heeft deze viering in de landen van de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie in een verdacht daglicht gestaan door haar van oorsprong socialistische grondslag. In veel kapitalistische landen werd de dag dan ook niet algemeen gevierd of zelfs maar erkend.
Sinds in de jaren zestig de tweede feministische golf op gang kwam, wordt de Internationale Vrouwendag weer volop gevierd, meestal met demonstraties, bijeenkomsten en conferenties. Vrouwen uit alle landen, gezindten en politieke stromingen nemen deel. 
In 1978 werd de Internationale Vrouwendag door de Verenigde Naties erkend. In nog maar een enkel westers land heerst weerstand tegen de achtste maart.
In België wordt sinds 1972 de Nationale Vrouwendag georganiseerd op 11 november, met uitzondering van 2005, toen de viering plaatsvond op 16 oktober. Deze traditie gaat terug op de eerste V-dag die het toenmalige Vrouwen Overleg Comité op wapenstilstand organiseerde, omdat de Franse Simone de Beauvoir en Australische Germaine Greer die dag in Brussel konden komen spreken. 
In 2003 diende senator Fatma Pehlivan (sp.a) een wetsvoorstel in om ook in België 8 maart aan te houden en officieel tot nationale feestdag te verklaren. 
De behandeling van dit voorstel sleept al sinds 2004 voort.
Fijne dag verder, dames.
Groetjes
JohanImage attachmentImage attachment+4Image attachment

0 CommentairesComment on Facebook

Goedemorgen beste FB-vrienden, een weetje delen over wie de eerste jazzplaat maakte?
Wel, dat was op 7 maart 1917. De Original Dixieland Jass Band de eerste commerciële jazzplaat uit.
Op de A-Kant van de 78 toerenplaat stond ‘Dixieland Jazz Band One-Steo’, met “Livery Stable Bleus’ op de B-kant.
De plaat werd uitgegeven op het label Victor Talking Machine Company, later RCA Records,
Met het beroemde logo van het hondje Nipper dat naar een grammofoonplaat luistert.
Meteen na het uitbrengen van de plaat ontstonden er juridische problemen.
Voormalige leden van de ODJB klaagden het label aan omdat zij meenden ook meegeschreven te hebben aan ‘Livery Stable Blues’. Ook was ‘Dixieland Jazz Band One-Step’ bijna identiek aan ‘That Teasing Rag’ van Joe Jordan uit 1909.
Daarom werden in latere persingen van de plaat zowel de titels als de credits van de A- en B-kant aangepast.
Fijne zonnige dag verder.
Groetjes
Johan.
... Voir plusVoir moins

Goedemorgen beste FB-vrienden, een weetje delen over wie de eerste jazzplaat maakte?
Wel, dat was op 7 maart 1917. De Original Dixieland Jass Band de eerste commerciële jazzplaat uit.
Op de A-Kant van de 78 toerenplaat stond ‘Dixieland Jazz Band One-Steo’, met “Livery Stable Bleus’ op de B-kant.
De plaat werd uitgegeven op het label Victor Talking Machine Company, later RCA Records,
Met het beroemde logo van het hondje Nipper dat naar een grammofoonplaat luistert.
Meteen na het uitbrengen van de plaat ontstonden er juridische problemen.
Voormalige leden van de ODJB klaagden het label aan omdat zij meenden ook meegeschreven te hebben aan ‘Livery Stable Blues’. Ook was ‘Dixieland Jazz Band One-Step’ bijna identiek aan ‘That Teasing Rag’ van Joe Jordan uit 1909.
Daarom werden in latere persingen van de plaat zowel de titels als de credits van de A- en B-kant aangepast.
Fijne zonnige dag verder.
Groetjes
Johan.Image attachmentImage attachment+3Image attachment

0 CommentairesComment on Facebook

Goedemorgen beste FN-vrienden, een drama voltrok zich
op 6 maart 1987 voor de kust van Zeebrugge.
De Herald of Free Enterprise was een Brits roll-on-roll-offautoveer dat op 6 maart 1987, vlak na vertrek naar Dover uit de haven van Zeebrugge, kapseisde. De ramp kostte 193 mensen het leven. De Herald of Free Enterprise werd in 1980 gebouwd bij Schichau Unterweser AG in Bremerhaven (Duitsland) en had een lengte van 131,91 meter, een breedte van 23,19 meter en een diepgang van 5,72 meter. De maximumsnelheid was 22 knopen (41 km/u). Het schip was eigendom van rederij Townsend Thoresen die in januari 1987 gekocht was door P&O Ferries; de werknaam Townsend Thoresen werd een week na de ramp afgeschaft. De Pride of Free Enterprise (heet nu Sherbatskiy) en de Spirit of Free Enterprise (heet nu Anthi Marina) zijn zusterschepen. Om 19.05 uur, net na vertrek om zeven uur 's avonds, kapseisde het schip op ongeveer 6 kilometer voor de Belgische kust. Er was op dat moment tachtig man personeel aan boord en het schip vervoerde ongeveer 600 passagiers, 81 personenauto's, 3 autocars en 47 vrachtwagens. Als oorzaak van de ramp wordt een combinatie van technische en organisatorische fouten gezien. Op technisch vlak heeft het ontwerp van het schip en het ontbreken van waarschuwingssystemen bijgedragen aan de ramp. Op het organisatorische vlak was dit een gebrekkige communicatie tussen de hogere kaders en de medewerkers aan boord en de haast om op schematijd te varen. De haast bleek uit het openlaten van de boegdeur, het te snel varen en het niet leeg zijn van de ballasttanks. Tot slot werd alcoholgebruik tijdens actieve dienst door officieren als een medeoorzaak aangemerkt. De deuren werden soms opengelaten bij het wegvaren en pas later gesloten. dat had als reden dat dan de autodekken konden schoonwaaien, omdat de uitlaatgassen tijdens het laden niet voldoende werden afgevoerd door de gebrekkig werkende oude ventilatiesystemen.

Het schip is geborgen door het Nederlandse bedrijf Smit-Tak. De berging van het schip, waaraan 95 vakmensen deelnamen en waarvan de kosten op ongeveer 7,5 miljoen euro werden geraamd, begon op dinsdag 7 april, een maand na de ramp. Daarna is het wrak verkocht aan Compania Naviera SA, die het een beetje opgelapt heeft en omgedoopt tot Flushing Range (= Rede van Vlissingen).
In 1988 werd het schip gesloopt in Kaohsiung, Taiwan.
Onder leiding van Paul Mc.Cartney vormde zich na enkele dagen een gelegenheidsformatie van voornamelijk Britse popartiesten die zichzelf Ferry Aid noemde en de single Let It Be opnam, waarvan de verkoopopbrengsten naar Britse overlevenden en nabestaanden van overledenen gingen. De single kwam uit het niets op nummer één in de Britse hitlijsten terecht en werd ook in de Benelux een hit.
Later wijdde ook de Belgische zanger Milow een nummer aan de ramp, genaamd Herald of Free Enterprise, gezongen live in de AB op 24 augustus 2008, te zien op YouTube.
Fijne zonnige dag verder
Groetjes, Johan.
... Voir plusVoir moins

Goedemorgen beste FN-vrienden, een drama voltrok zich 
op 6 maart 1987 voor de kust van Zeebrugge.
De Herald of Free Enterprise was een Brits roll-on-roll-offautoveer dat op 6 maart 1987, vlak na vertrek naar Dover uit de haven van Zeebrugge, kapseisde. De ramp kostte 193 mensen het leven. De Herald of Free Enterprise werd in 1980 gebouwd bij Schichau Unterweser AG in Bremerhaven (Duitsland) en had een lengte van 131,91 meter, een breedte van 23,19 meter en een diepgang van 5,72 meter. De maximumsnelheid was 22 knopen (41 km/u). Het schip was eigendom van rederij Townsend Thoresen die in januari 1987 gekocht was door P&O Ferries; de werknaam Townsend Thoresen werd een week na de ramp afgeschaft. De Pride of Free Enterprise (heet nu Sherbatskiy) en de Spirit of Free Enterprise (heet nu Anthi Marina) zijn zusterschepen. Om 19.05 uur, net na vertrek om zeven uur s avonds, kapseisde het schip op ongeveer 6 kilometer voor de Belgische kust. Er was op dat moment tachtig man personeel aan boord en het schip vervoerde ongeveer 600 passagiers, 81 personenautos, 3 autocars en 47 vrachtwagens. Als oorzaak van de ramp wordt een combinatie van technische en organisatorische fouten gezien. Op technisch vlak heeft het ontwerp van het schip en het ontbreken van waarschuwingssystemen bijgedragen aan de ramp. Op het organisatorische vlak was dit een gebrekkige communicatie tussen de hogere kaders en de medewerkers aan boord en de haast om op schematijd te varen. De haast bleek uit het openlaten van de boegdeur, het te snel varen en het niet leeg zijn van de ballasttanks. Tot slot werd alcoholgebruik tijdens actieve dienst door officieren als een medeoorzaak aangemerkt. De deuren werden soms opengelaten bij het wegvaren en pas later gesloten. dat had als reden dat dan de autodekken konden schoonwaaien, omdat de uitlaatgassen tijdens het laden niet voldoende werden afgevoerd door de gebrekkig werkende oude ventilatiesystemen.

Het schip is geborgen door het Nederlandse bedrijf Smit-Tak. De berging van het schip, waaraan 95 vakmensen deelnamen en waarvan de kosten op ongeveer 7,5 miljoen euro werden geraamd, begon op dinsdag 7 april, een maand na de ramp. Daarna is het wrak verkocht aan Compania Naviera SA, die het een beetje opgelapt heeft en omgedoopt tot Flushing Range (= Rede van Vlissingen).
 In 1988 werd het schip gesloopt in Kaohsiung, Taiwan. 
Onder leiding van Paul Mc.Cartney vormde zich na enkele dagen een gelegenheidsformatie van voornamelijk Britse popartiesten die zichzelf Ferry Aid noemde en de single Let It Be opnam, waarvan de verkoopopbrengsten naar Britse overlevenden en nabestaanden van overledenen gingen. De single kwam uit het niets op nummer één in de Britse hitlijsten terecht en werd ook in de Benelux een hit.
Later wijdde ook de Belgische zanger Milow een nummer aan de ramp, genaamd Herald of Free Enterprise, gezongen live in de AB op 24 augustus 2008, te zien op YouTube.
Fijne zonnige dag verder
Groetjes, Johan.Image attachmentImage attachment+1Image attachment

0 CommentairesComment on Facebook

Goedemorgen FB-vrienden, vandaag, op 5 maart 1946, 80 jaar geleden, is
van Stettin aan de Oostzee tot Triëst aan de Adriatische Zee, is een ijzeren gordijn neergelaten dwars door het Europese continent;’
Tachtig jaar geleden, op 5 maart 1946, gaf Winston Churchill op uitnodiging van president Harry Truman een beroemde speech in het Westminster College in Fulton, Missouri.
In zijn toespraak gebruikte Churchill de term ‘ijzeren Gordijn’, om te waarschuwen voor de scheiding die in Europa dreigde te ontstaan tussen het Westen en het gebied dat onder invloed van de Sovjet-Unie stond.
Hij riep op tot sterkere betrekkingen tussen de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk om weerstand te bieden aan de dreiging van de Sovjet-Unie. Acht dagen later veroordeelde Stalin Churchills speech, die volgens hem tweespalt bracht tussen de voormalig geallieerde landen.
Een ijzeren gordijn was oorspronkelijk een brandwerend gordijn dat vanaf het begin van de negentiende eeuw in theaters werd ingebouwd om in geval van brand het podium van het publiek te scheiden. De podiumverlichting wilde nog wel eens in brand vliegen. Het was vanaf die tijd ook een metafoor voor een strikte scheiding.
Voor Churchills speech gebruikten een aantal nazi-functionarissen de term om de invloedssfeer van de Sovjet-Unie aan te duiden. Door de toespraak kreeg de term internationale bekendheid en gaf men er de grens tussen het Westen en het Oostblok mee aan.
Uiteindelijk begon de Sovjet-Unie met de bouw van verschillende hekken langs de grens met het Westen, waardoor het IJzeren Gordijn ook een fysieke werkelijkheid werd.
Fijne zonnige dag verder
Groetjes, Johan
... Voir plusVoir moins

Goedemorgen FB-vrienden, vandaag, op 5 maart 1946, 80 jaar geleden, is
van Stettin aan de Oostzee tot Triëst aan de Adriatische Zee, is een ijzeren gordijn neergelaten dwars door het Europese continent;’
Tachtig jaar geleden, op 5 maart 1946, gaf Winston Churchill op uitnodiging van president Harry Truman een beroemde speech in het Westminster College in Fulton, Missouri.
In zijn toespraak gebruikte Churchill de term ‘ijzeren Gordijn’, om te waarschuwen voor de scheiding die in Europa dreigde te ontstaan tussen het Westen en het gebied dat onder invloed van de Sovjet-Unie stond.
Hij riep op tot sterkere betrekkingen tussen de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk om weerstand te bieden aan de dreiging van de Sovjet-Unie. Acht dagen later veroordeelde Stalin Churchills speech, die volgens hem tweespalt bracht tussen de voormalig geallieerde landen.
Een ijzeren gordijn was oorspronkelijk een brandwerend gordijn dat vanaf het begin van de negentiende eeuw in theaters werd ingebouwd om in geval van brand het podium van het publiek te scheiden. De podiumverlichting wilde nog wel eens in brand vliegen. Het was vanaf die tijd ook een metafoor voor een strikte scheiding.
Voor Churchills speech gebruikten een aantal nazi-functionarissen de term om de invloedssfeer van de Sovjet-Unie aan te duiden. Door de toespraak kreeg de term internationale bekendheid en gaf men er de grens tussen het Westen en het Oostblok mee aan.
Uiteindelijk begon de Sovjet-Unie met de bouw van verschillende hekken langs de grens met het Westen, waardoor het IJzeren Gordijn ook een fysieke werkelijkheid werd.
Fijne zonnige dag verder
Groetjes, JohanImage attachmentImage attachment+3Image attachment

0 CommentairesComment on Facebook

Goedemorgen FB-vrienden, naar aanleiding van de huidige crisis in de wereld toch even een historisch weetje over een deel van het probleem. Namelijk olie. Op 3 maart 1938 is er olie gevonden in Saoedi-Arabië. Dat is slechts 88 jaar geleden.
De islam heeft zijn oorsprong in het gebied waar nu Saoedi-Arabië ligt. De profeet Mohammed woonde in de steden Mekka en Medina en verspreidde de nieuwe religie van daaruit. In latere eeuwen verschoven de machtscentra van de islam naar het noorden, maar de Saoedische steden bleven belangrijk als religieuze centra.
De eerste Saoedische staat begon in Centraal-Arabië rond ongeveer 1750. Een lokale heerser, Mohammed bin Saoed, ging een alliantie aan met een puriteinse hervormer van de islam, Mohammed ibn Abd al-Wahhaab, om een nieuwe politieke eenheid te vormen. In de volgende 150 jaar groeide in stappen de macht en welvaart van de Saoedi's, toen zij vochten tegen Egypte, het Ottomaanse Rijk en andere Arabische families (zoals de Hasjemieten en de Rasjidi's) om zo controle over het Arabische schiereiland te krijgen. De moderne Saoedische staat werd gesticht door koning Abdoel Aziz al-Saoed.
In 1902 veroverde Abdoel Aziz al Saoed Riyad, de huidige hoofdstad van de al-Saoed-dynastie, op de rivaliserende al-Rasjid-stam. In 1914 brak de Eerste Wereldoorlog uit. Het Ottomaanse Rijk, dat toentertijd nog Mekka en Medina in bezit had, werd aangevallen door de Arabische Hasjemieten, die vervolgens het Koninkrijk Hidjaz stichtten, waarna de Ottomanen de macht over Mekka en Medina verloren. Vervolgens verklaarde het huis Saoed in 1924 de oorlog aan het Koninkrijk Hidjaz en wist het succesvol Mekka en Medina in te nemen, waardoor de opstandige Hasjemieten die de Ottomanen verjaagden, werden veroverd door de Saoedi's.
Abdoel Aziz had zich niet aangesloten bij de opstand. Hij wist in die jaren de Rhasjidi's een aantal gevoelige nederlagen toe te brengen en uiteindelijk definitief te verslaan. Hij veroverde Al-Hasa, de rest van de Nadjd en de Hidjaz tussen 1913 en 1926. In 1923 kwam hij, met toestemming van de Britten, in actie tegen Ibn Ali van Hidjaz en veroverde hij zijn gebieden. In 1932 (op 23 september, dat nu de nationale feestdag is) werden deze voorheen losse gebieden door al-Saoed verenigd in het Koninkrijk van Saoedi-Arabië, waarbij Abdoel Aziz al-Saoed de eerste koning werd.
De ontdekking van olie op 3 maart 1938 veranderde de economie van het land ingrijpend. De rijkdom van de olie kwam de koning en zijn familieleden toe. Deze dynastie is voor een deel afhankelijk van wapenleveringen door de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk.
Pas in 1962 werd in Saoedi-Arabië de slavernij afgeschaft. Vanaf de jaren 80 kwam de regering onder een toenemende druk te staan van islamitische extremisten, die vonden dat zij de regels van de islam niet strikt genoeg naleefde. De aanwezigheid van Amerikaanse troepen tijdens de Golfoorlog op Saoedisch grondgebied leidde tot nog meer draagvlak voor de extremisten. De Saoedische regering kwam hen tegemoet door veel strakkere regelgeving naar islamitisch gebruik. Zo werden bioscopen verboden en kregen religieuze leiders veel meer inspraak op het regeringsbeleid.
Fijne, zonnige dag verder.
Groetjes, Johan
... Voir plusVoir moins

Goedemorgen FB-vrienden, naar aanleiding van de huidige crisis in de wereld toch even een historisch weetje over een deel van het probleem. Namelijk olie. Op 3 maart 1938 is er olie gevonden in Saoedi-Arabië. Dat is slechts 88 jaar geleden.
De islam heeft zijn oorsprong in het gebied waar nu Saoedi-Arabië ligt. De profeet Mohammed woonde in de steden Mekka en Medina en verspreidde de nieuwe religie van daaruit. In latere eeuwen verschoven de machtscentra van de islam naar het noorden, maar de Saoedische steden bleven belangrijk als religieuze centra.
De eerste Saoedische staat begon in Centraal-Arabië rond ongeveer 1750. Een lokale heerser, Mohammed bin Saoed, ging een alliantie aan met een puriteinse hervormer van de islam, Mohammed ibn Abd al-Wahhaab, om een nieuwe politieke eenheid te vormen. In de volgende 150 jaar groeide in stappen de macht en welvaart van de Saoedis, toen zij vochten tegen Egypte, het Ottomaanse Rijk en andere Arabische families (zoals de Hasjemieten en de Rasjidis) om zo controle over het Arabische schiereiland te krijgen. De moderne Saoedische staat werd gesticht door koning Abdoel Aziz al-Saoed.
In 1902 veroverde Abdoel Aziz al Saoed Riyad, de huidige hoofdstad van de al-Saoed-dynastie, op de rivaliserende al-Rasjid-stam. In 1914 brak de Eerste Wereldoorlog uit. Het Ottomaanse Rijk, dat toentertijd nog Mekka en Medina in bezit had, werd aangevallen door de Arabische Hasjemieten, die vervolgens het Koninkrijk Hidjaz stichtten, waarna de Ottomanen de macht over Mekka en Medina verloren. Vervolgens verklaarde het huis Saoed in 1924 de oorlog aan het Koninkrijk Hidjaz en wist het succesvol Mekka en Medina in te nemen, waardoor de opstandige Hasjemieten die de Ottomanen verjaagden, werden veroverd door de Saoedis. 
Abdoel Aziz had zich niet aangesloten bij de opstand. Hij wist in die jaren de Rhasjidis een aantal gevoelige nederlagen toe te brengen en uiteindelijk definitief te verslaan. Hij veroverde Al-Hasa, de rest van de Nadjd en de Hidjaz tussen 1913 en 1926. In 1923 kwam hij, met toestemming van de Britten, in actie tegen Ibn Ali van Hidjaz en veroverde hij zijn gebieden. In 1932 (op 23 september, dat nu de nationale feestdag is) werden deze voorheen losse gebieden door al-Saoed verenigd in het Koninkrijk van Saoedi-Arabië, waarbij Abdoel Aziz al-Saoed de eerste koning werd.
De ontdekking van olie op 3 maart 1938 veranderde de economie van het land ingrijpend. De rijkdom van de olie kwam de koning en zijn familieleden toe. Deze dynastie is voor een deel afhankelijk van wapenleveringen door de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk.
Pas in 1962 werd in Saoedi-Arabië de slavernij afgeschaft. Vanaf de jaren 80 kwam de regering onder een toenemende druk te staan van islamitische extremisten, die vonden dat zij de regels van de islam niet strikt genoeg naleefde. De aanwezigheid van Amerikaanse troepen tijdens de Golfoorlog op Saoedisch grondgebied leidde tot nog meer draagvlak voor de extremisten. De Saoedische regering kwam hen tegemoet door veel strakkere regelgeving naar islamitisch gebruik. Zo werden bioscopen verboden en kregen religieuze leiders veel meer inspraak op het regeringsbeleid.
Fijne, zonnige dag verder.
Groetjes, JohanImage attachmentImage attachment

0 CommentairesComment on Facebook

More posts

QUI SOMMES NOUS ?

Je me présente: je m’apelle johan Bossuyt et je suis guide touristique certifié du Guided Battlefield Tours, ainsi que guide d’Europe, reconnu par la FBAA et Visitflanders pour les régions suivantes la Normandie- La Somme- Val d’Oise- Lorraine et la Corse. De plus, grâce à mon expérience, les distinations suivantes ont été largement étudiées et appartiennent à mon domaine de travail comme les Alpes-Haute-Provence, Langeudoc, Roussillon, Luberon, la Gironde et Prague en Tchécoslovaquie. Mes spécialisations sont principalement les nombreux champs de batailles en Europe, dont les guerres Franco-Prussiennes et les campagnes Napoléoniennes avec bién sur comme point final Waterloo. Aussi les croisades- les Templiers en Europe, Première et Seconde guerre mondiale ont été longuement étudiées et élaborées par moi et peuvent être proposées comme thême pour une excursion. Des excursions qui ont comme thème la Première Guerre mondiale sont situées dans les environs d’ouest de la Flandre – La Somme- Lorraine Avec le chemin des Dames- Verdun- Argonne et la ligne Maginot. Les excursions sur le thème de la Seconde Guerre mondiale vont de la bataille des Ardennes au débarquement sur les plages de Normandie. Nous garantissons un accompgnement personnalisé et une reconstitution historigue passionnée.